Het zit denk ik in de aard van de mens om dingen te willen begrijpen, om ergens vat op te krijgen. Bij mij groeide het verlangen om de wereld om me heen, mijn nabije omgeving, te bevatten. Mijn interessegebied is mijn eigen leven, en het leven van de mensen om me heen. Daar zitten zoveel aspecten in, die me blijven boeien. Aangezien ik alleen toegang heb tot mijn eigen gedachten, is het maar de vraag of ik ook daadwerkelijk vat zal krijgen op de wereld om me heen… waarschijnlijk niet… maar ik wil het in ieder geval zien, ervaren en analyseren.


Ik schilder mensen in sociale omgevingen, zoals feestjes, kroegen en bij vrienden thuis. Ik stel een gekozen moment samen waarbij de interactie vaak ontbreekt en er een isolatie ontstaat binnen de sociale setting. Een isolatie van de personen op het doek, maar ook van mijzelf. Ik ben enerzijds een deel van de omgeving, meegenomen in de ervaring. Tegelijkertijd ben ik een toeschouwer, die dingen observeert. Het moment van isolatie schept een bepaalde mystiek, waardoor ik gefascineerd ben.


In mijn schilderijen werk ik bepaalde fragmenten realistisch uit. Dit laat het observerende karakter zien en komt voort uit het verlangen om vat te krijgen op de ‘werkelijkheid’. Daarnaast zijn bepaalde fragmenten geabstraheerd, vervaagd of onuitgewerkt, wat de irrationele ervaring toont. Je wordt meegenomen in een verhaal, vol details, maar eigenlijk weet je ontzettend weinig. Het laat zien dat het slechts een illusie is om vat te hebben op die zogenaamde werkelijkheid.